Thomas Pynchon - Eigen gebrek

Het is altijd een moeilijke keuze welk boek je meeneemt op vakantie. Persoonlijk neem ik liever een gekocht exemplaar mee zodat eventueel verlies me geen extra geld kost. En ik heb de laatste tijd nogal wat boeken gekocht die nog niet gelezen zijn. Ook de locatie speelt een rol. Voor mijn trip naar Californië had ik gelukkig de laatste Thomas Pynchon liggen. Eigen gebrek speelt zich af in de chaotische jaren '60-'70 van Los Angeles, met een kleine uitstap naar Las Vegas. Tijdens mijn trip had ik enkel in het vliegtuig veel tijd om te lezen, zodat deze driedubbel gelaagde roman pas zijn einde kreeg toen ik terug thuis was. Ik moet eerlijk toegeven dat het lezen van deze roman de kers op de taart was van een onvergetelijke vakantie.


Het lezen van een roman van Thomas Pynchon is een hele belevenis. In het begin wordt je van de ene ontmoeting naar de andere getorpedeerd, terwijl zich verschillende intriges simultaan voltrekken. Onderweg wordt je ondergedompeld in de wereld van de hippies met hun relaxte surfmuziek, de obligate verdovende middelen, flashy auto's en ditto eet- en uitgaansgelegenheden en dit tegen de achtergrond van de slachtpartijen van Charles Manson en The Aryan Brotherhood.

Doc Sportello's gezapige leventje wordt danig verstoord als zijn ex-liefje Shasta hem inhuurt om haar huidig vriendje Michael Wolfmann, een invloedrijke vastgoedmagnaat, die op mysterieuze wijze is verdwenen, op te sporen. Voor hij het beseft, bevindt hij zich in en wespennest met gevaar voor eigen leven. Wolfmann wou zijn leven beteren en zijn rijkdom herverdelen. Verschillende partijen, met niet in het minste zijn echte vriendin zien dit echter niet graag gebeuren.

In zijn speurtocht doet Doc beroep op verschillende bronnen waaronder Sauncho, zijn gewiekste advocaat, Penny, zijn huidige vriendin die voor het openbaar ministerie werkt en Bigfoot Johnson, een rechercheur bij de politie met wie hij een moeilijke relatie heeft mede door zijn hippiepersoonlijkheid. In meestal benevelde toestand weet Doc zich van de ene naar de andere aanwijzing te slepen en komt in contact met politie en FBI, motorbendes, dealers en een mysterieus schip, genaamd The Golden Fang.

Zijn onderzoek wordt er niet eenvoudiger op als zijn hulp ook nog eens wordt ingeroepen door Hope Harlingen wiens man, een verslaafde saxofonist dood wordt opgegeven zonder dat daar echt tastbaar bewijs voor is. Doc kan onmogelijk neen zeggen tegen al die knappe vrouwen die zijn hulp nodig hebben.

In zijn zoektocht naar Wolfmann en diens connecties, komt Doc meermaals op het spoor van Roy die als spion is ingelijfd door de LAPD en Vigilant California. In ruil voor een ontwenningskuur moet Roy infiltreren in allerlei subversieve groeperingen, zoals de surfrockgroep The Boards en ontwenningskliniek Chryskylodon, mede opgericht door de vriendin van Michael Wolfmann.

In Las Vegas wordt het Doc Sportello langzaam duidelijk dat hij zelf ook maar een pion is in een groter en gevaarlijk spel. Hij wordt door Bigfoot Johnson gebruikt om een oude vete tussen hem en een "silent killer", genaamd Adrian Prussia definitief te beslechten. Enkel door zijn ongekende inventiviteit weet Doc zich aan meerdere doodsvonnissen te onttrekken.

Ik zou over de plot oneindig kunnen uitweiden, maar veel wijzer zou je er niet van worden zonder het boek te hebben gelezen. Het volstaat te zeggen dat Eigen gebrek een atypische en ingenieuze (detective)roman is die je verwonderd, maar voldaan achterlaat. Ik kijk al vol ongeduld uit naar zijn nieuwe roman die binnenkort zal verschijnen.

Nieuwe roman Thomas Pynchon heet Bleeding edge

In september verschijnt er een nieuwe roman van de mediaschuwe Thomas Pynchon, die Bleeding edge zal heten. Thomas Pynchon is zowat de bekendste nog levende schrijvende kluizenaar van de VS. Media moeten het al jaren stellen met een enkele foto uit het afstudeer-boek van Pynchon, willen zij een beeld geven van het gezicht achter de schrijver van grote postmoderne romans als Gravity's Rainbow en The cryin of lot 49.

De geruchten gaan al maanden, maar omdat de mediaschuwe Pynchon geen interviews geeft, kon ook niet bevestigd worden dat de schrijver werkelijk met nieuw werk bezig was. Zijn uitgever heeft ondertussen de op komst zijnde roman bevestigd.

Bleeding edge is een "historic romance" over Silicon Alley, elf september, hackers, programmeurs en misdaad en is vanaf 17 september in het Engels verkrijgbaar. Wanneer de Nederlandse vertaling er komt, is op dit moment nog niet geweten.

Hierboven zie je een foto van de LA Times van bijna een halve eeuw geleden waarop twee vingers van Thomas Pynchon te zien zijn.

Thomas Pynchon - Vineland

Een boek van Thomas Pynchon lezen is geen pure ontspanning. Soms moet je jezelf dwingen erin bezig te blijven. Als je het laat liggen, wordt je er toch terug naar toe gezogen om te ontdekken welke nieuwe intriges er zich ontwikkelen. Zo ook in Vineland. In tegenstelling tot De Veiling van nr. 49 vinden we hier wel degelijk een rechtlijnig (en complex) verhaal, al wordt dit pas op het einde duidelijk.

Mijn povere poging tot reconstructie van dit verhaal begint bij Prairie die opgroeit bij haar overjarige hippievader Zoyd, maar plots op de vlucht moet slaan voor "booswicht" Brock Vond, een ambitieuze machthebber die de excessen van het hippietijdperk wil uitwissen. Natuurlijk is er meer aan de hand. Brock Vond is geobsedeerd door de ex-vrouw van Zoyd en moeder van Prairie, nl. Frenesi. Nadat hij haar had toegeëigend en ingeschakkeld in zijn verklikkersprogramma, werd ze bevrijd uit zijn klauwen door DL. In die tussenperiode leert Frenesi Zoyd kennen en raakt ze zwanger van Prairie. Brock weet haar terug te vinden en Frenesi kiest voor Brock, zodat deze Zoyd en Prairie met rust laat. Tot bij hem de stoppen doorslaan ...

Thomas Pynchon - De veiling van nr. 49

De veiling van nr. 49  is de kortste roman binnen Thomas Pynchon's oeuvre en wordt beschouwd als de meest toegankelijke.Na enkele bladzijden dacht ik dat ik het boek nooit zou uitlezen. na twee hoofdstukken wou ik het boek niet meer wegleggen.

Het verhaal gaat over de jonge Californische vrouw Oedipa Maas. Ze wordt door haar excentrieke ex, vastgoedmagnaat Pierce Inverarity, als executeur aangesteld van zijn testament. Binnen de kortste keren zal dit testament haar op het spoor brengen van een geheim genootschap, de Tristero. Tot de erfenis van Inverarity behoren immers postzegels die nooit door de US Postage zijn uitgegeven, maar gebruikt schijnen te worden door de alternatieve en zeer geheime postorganisatie die de Tristero is. Dit fascineert haar, en in haar pogingen hier meer over te weten te komen wordt Oedipa op het spoor gezet van een oud toneelstuk, dat juist nu in haar buurt wordt opgevoerd. De beschrijving van dit toneelstuk is het hilarisch hoogtepunt in deze roman.

Op haar zoektocht vindt Oedipa steeds meer aanwijzingen, maar hoe verder Oedipa deze clues volgt, hoe meer ze er vindt, maar nooit vindt ze een antwoord of verklarende theorie. Langzaam maar zeker wordt haar hele denken door de Tristero overgenomen, en overal komt ze aanwijzingen tegen. Als de personages die haar op weg hebben gezet in haar zoektocht dan ook nog eens één voor één van het toneel verdwijnen, neemt de paranoia over. Heeft ze zelf de aanwijzingen gecrëerd in neutrale waarnemingen of heeft haar ex haar een laatste keer op stang willen jagen?

Elke zin is een kunstwerkje dat je verscheidene malen moet herlezen, herkauwen, herplaatsten, herbekijken. Alleen daarvoor is het boek al de moeite waard. Je leest en je ondergaat. De personages weten het ook niet altijd, die komen elkaar vaak en meestal toevallig tegen op de meest afgelegen plaatsen, soms met een opdracht en soms doelloos.

Een prachtroman, maar waar gaat dit boek in godsnaam over?